Categorie archief: Geen categorie

Lyon: HM & M langs Saône en Rhône

Klaar voor loslooptochtje op zaterdag met wie reeds ter plaatse was
In het weekend van 7 Oktober trok een 31-koppige HRC delegatie zuidwaarts voor de halve – en volledige marathon. Hierbij het verslagje van Jan (waarvoor dank) , die vanaf de zijlijn moest toekijken.

“Zelf geblesseerd, maar daarom omgetoverd tot enthousiaste supporter.
Hoewel de dag voor de marathon een prachtige na-zomerdag was en er uitgebreid werd ge-city-tript startte de dag van de marathon nogal druilerig. Gewapend met een paraplu en een steevast plan van wandelen en metro’s heb ik samen met Liesbeth en Inga geprobeerd iedereen een warm hart onder de riem te steken tijdens de verregende calvarietocht. Alle gelaatstrekken en lichaamstalen toonden dat het geen simpele marathon was, maar de meet lonkte en een hapje en tapje achteraf deed de stramme spieren deugd. Proficiat aan alle deelnemers en op naar de volgende….”

Zowel dicht bij huis als in de Drôme

Elke week biedt heelwat mogelijkheden om de beentjes te strekken. De Holsbeek kern wordt dus op vele plaatsen gespot. Op zondag 10 Juni stonden een aantal discipelen van Bertho, samen met nog wat andere HRC-ers, aan de start in Wezemaal.
Een pittig parcours en warm weer: wat is meer nodig om eens goed af te zien op een zondag!!!

Dezelfde dag, maar gelukkig reeds om 8h30 werd na een verjaardagsliedje voor 2 van de aanwezige lopers het startschot gegeven voor “Les Balcons de la Drôme”, een trailke in het Zuiden van Frankrijk in een piepklein boeregat (Piégros La Clastre).
De eerste km loopt nog behoorlijk. Vanaf daar beginnen de potige klimmen, single tracks, steile afdalingen…….Supporters Lien en Claudia zorgen ervoor dat Karina, Walter, Donny en Ronny onderweg wat water toegestopt krijgen. Want zowat 14km duurt er lang!! Ondertussen had de organisator/speaker ook door dat er warempel 4 Belgen aan de start stonden. En nog meer toeval, zijn 2 kinderen wonen in Belgie: één in het Waals gedeelte, één in het Vlaams gedeelte….Na de podiumceremonie van Karina (2de V3) was het tijd voor een pint, en een namiddagje BBQ’en.

Aan de boorden van de Maas

Op een zondag om 6u15 opstaan, er zijn weinig redenen om dat te doen. Op 13 mei was de “goede” reden nog eens een marathon lopen. Nochtans had ik dit punt van mijn bucket-list al drie jaar geleden afgevinkt.

Aangekomen in Visé, moest ik nog eerst mijn loopnummer gaan ophalen. Tijdens de wandeling naar het secretariaat klonk Huey Lewis and the News door de luidsprekers. Geen slecht begin! De start van de marathon was perfect om 9u05 en na een plaatselijk rondje ging het richting Maastricht. Tijdens de voorbereidende trainingen was me al wel duidelijk geworden dat mijn tempo hoger lag dan in het verleden, maar de grote vraag was hoe lang ik het zou volhouden. Trouwens een wijs man had me al gewaarschuwd: “Records lopen op training of op de langere duurlopen zijn van weinig betekenis”.

Eenmaal de Maas overgestoken viel de massa al heel snel uit elkaar en na een 10-tal kilometer liep ik alleen. Het eerste deel van het parcours volgde voor een groot deel de oevers van de Maas. Het asfalt varieerde van smalle fietspaadjes door het groen tot gewone wegen langs industrie. Gelukkig veelal van het eerste en heel zelden van het laatste. Net voor Maastricht vond ik even aansluiting met het groepje dat 3u15 op het oog had. De doortocht door Maastricht was kort: het centrum werd immers niet aangedaan. Enkel de Helpoort en het Bonnefantenmuseum werden gepasseerd.
Lees verder Aan de boorden van de Maas

FuraLoop

Op zaterdag 12 mei liep ik samen met George en Marc de Furaloop in Tervuren. Na lange discussies werd er voor de “10 Miles” gekozen. Het weer was zonnig en tamelijk warm. De start werd gegeven om 14uur. Heel snel waren we in het Zoniënwoud. We liepen langs dreven en groene “valleien”, door het Arboretum en langs de Koninglijke wandeling. Het heuvelachtige parcours (met o.a. 2 steile hellingen rond 12-13 km) was prachtig en niet te druk. George en ik hebben 6 km samen gelopen. Marc bleef ietwat achter om te genieten van de stilte. Dan is George sneller gaan lopen. Hij was in form. We hebben elkaar teruggezien na de aankomst. We waren tevreden van onze prestatie en van het parcours. Een aanrader! Na en douche zijn we op de markt van Tervuren beland waar we lang gezeten hebben op een aangenaam terras. Het was een fijne dag!!!!
(met dank aan schrifster Colette)

Genieten van Venetie van het Noorden – Dwars door Brugge

Zondag 13 mei 2018, moederdag en ook Dwars door Brugge. Met enkele snelheidsmodellen hadden we er wel zin in. Het is altijd tof als je een doel hebt en zeker als dat doel een mooie loop is, een haalbare afstand met wat uitdaging, volledig plat en in ideale weersomstandigheden. Voor Marion was het zelfs al de derde keer en deze editie bleek weer verrassend anders dan de vorige.
De animatie onderweg mocht er zijn: de scouts met een mega fanfare op de Grote Markt en enkele schlagerzangers die vermoedelijk op eigen initiatief de lopers entertainden. We pikten ook verschillende sculpturen mee van de triënnale vloeibare stad die we langs ons parcours konden spotten.

Het beste van al waren natuurlijk onze super enthousiaste supporters, Dirk en Ward, zij hebben waarschijnlijk meer dan 15 km afgelegd om ons heel regelmatig toe te schreeuwen. We hebben het samen gehaald, “well done ladies!!”, en we hebben er samen een Brugse Zot op gedronken! Als dat niet voor herhaling vatbaar is.
(met dank aan schrijfster Mit)

Eerste Mei sprokkels

Oversteek Semois in Trail du Jambon
Terwijl Greet aan de slag is op de marathon van Kopenhagen en Joeri in Maastricht (meer info volgt ), en een antal dames richting Brugge trekt, was Mei reeds een drukke maand.

Heel wat HRC -ers – met de bende van Berthold bij uitstek – trokken naar de Bosloop in Oud-Heverlee op om vertrouwde paden te genieten van Heverleebos.

De stoere jongens trokken naar La Bouillonnante (50km) waar Jonathan (12de) en Herman de zware uitdaging overwonnen. Tim weet nu dat het geen makkie is, maar het vizier is reeds op 2019 gericht. @Tim, “Is er geen weddenschap afgesloten dat volgend jaar onder de 7h gaat”?

Amper 16km stond op Ward zijn menu, maar de “Trail du Jambon” zorgde voor ca. 1000hm, en een zeer pittige start ( lees KLIM!!!). Na 50′ passseerde Ward boven aan de 5km ( de eerste passeerde na 28′). Maar zoals steeds leek het alsof hij amper zweet en afziet. En naarmate de wedstrijd vordert, schuift hij steeds verder op naar voor, ook op deze 16km zwoegtocht.
Na 2h22 en een verfrissende oversteek van de Semois op 600m van de aankomst in Membre was ook deze uitdaging een feit, en een extra paragraaf in Ward zijn nog pril trail-bestaan.

Snelnieuws uit Ibiza

Terwijl de kopgroep in Parijs halverwege doorkomt in 1h03’01”, kunnen Thalia en Piet genieten van de charme van Ibiza. Al trekt de de massa richting Rotterdam, Parijs of een andere grootstad, beiden kozen voor dit welgekend eilandje voor hun eerste 42K.

Thalia werd 4de vrouw en 2de in haar categorie in 3H25. Piet einidgde 22de in de totaaluitslag, moest na 37km het tempo ietwat laten zakken vanwege krampen in de hamstrings maar finishte knap in 3h12. Proficiat aan beiden!!!!! EN geniet met volle teugen van de zon daar !!!

Ken je Streek – Wezemaal

In 2018 worden de oude en vertrouwde “Ken je Streek” Loopjes terug van onder het stof gehaald. Met 110 leden valt er hier en daar wel een stukje bos, heuvel of veldwegje te ontdekken. Wezemaal opende op zondag 18 Maart de rij en het bezoekercentrum van de Hagelandse wijn was “the place to be”. Gastheer Davy wilde zijn trainingsgebied en “vals plat” laten zien.

Gezien het onmiddelllijk naar omhoog ging, vergat iedereen snel de kou.

Het concept bestond er dit maal in om de wandelknoopunten te gebruiken voor zowat 7.5 km of een goeie 10 à 11km (voor wie al dan niet op het rechte pad bleef).

Soep, broodjes en Hagelandse wijn zorgden nadien voor het toetje, maar eerst was er nog een “opletmoment”. Twee Waalse studentes hadden HRC gevraagd om een korte presentatie over een Waalse stad te mogen doen ( promo-filmke in het Nederlands). Dus Nijvel staat nu bij éénieder aangekruist als een sportieve stad!

EN NOTEER: Op vrijdagavond 6 April kan je tijdens de Appelboesemjogging terug genieten van de leuke heuveltjes tussen Gelrode en Wezemaal.

Trailke over de grens

Begin Januari raadde iemand me de Aymon trail aan. Start en aankomst in Bogny-sur-Meuse, vlakbij Monthermé op zondag 25 februari. “Een speeltuin van singletracks in de bossen op de flanken van de Semois- en Maasvallei”. Het klonk enorm verleidelijk en zonder al te veel na te denken, schreef ik me in (de laatste beschikbare plaats, zo bleek).

Een week voor de feiten, begon ik het internet wat af te schuimen naar meer info omtrent die Aymon trail. Hetgeen ik te lezen kreeg was allerminst geruststellend: 32km (“oké”) met 1750 hm (“Oei”, de vorige in Couvin had er net 850 en dat was al niet van de poes) met vele steile hellingen (“zal voor iedereen wel zwaar zijn”) en steile technische afdalingen (‘Houston, we have a problem !”).

Zondagochtend, wekker om 5u15, vertrek om 6u richting Bogny: dik 2u bollen voor een start die gepland stond om 9u. Genietend van de zonsopgang in de voiture, kwamen we (ik had nog een compaan gevonden) mooi op tijd aan en om 8u55 stonden alle deelnemers opgelijnd aan de start. Het zonnetje deed z’n best maar de temperatuur was nog steeds -6°C en iets om mee rekening te houden. Een extra laagje thermisch ondergoed, handschoenen, muts, …
Er werden 3 wedstrijden gehouden: een trail van 15km en 700hm, de lange van 32km met 1750hm en dan ook nog een aflossingstrail op hetzelfde parcours van de 32km maar dan onder de vorm van 16+16.
De 32k en relais startten samen en waren goed voor 700 deelnemers. Op de 15k kwamen er een dikke 300 gegadigden in actie.

Start!

Onder veel gejuich en aanmoedigen van ondermeer een filmende drone kwam de meute op gang. Als je dan denkt dat iedereen de eerste vlakke km zou gebruiken om te gewennen aan de vrieskou of zich wat zou inhouden uit schrik voor wat komen zou, heb je het mis. De eerste km legde ik volgens mijn garmin af 3’26″/km en voor een keer liep ik niet op kop.
Lees verder Trailke over de grens

Enclusa Trail

Wat hebben trails en paddestoelen gemeen? Ze schieten bij momenten “en masse” uit de grond. Dus was het om 11H30 al heel druk in Kluisbergen en zijn gekend “bosje”. En gezien de lage temperaturen zat het cafetaria 1h voor de eerste wedstrijd al overvol! De trail marketing campagne heeft ondertussen ook gezorgd voor afstanden die voor iedereen zeer haalbaar zijn. Ward vertrekt als eerste voor zijn 15km, waar m.i. net iets teveel “macadam” inzat, maar ter compensatie waren de vergezichten aan Waalse kant om van te smullen; Net als Ward zijn tijd: 1h20. Traag maar gestaag is hij aan het bouwen….

Een goed uurke nadien staan Elena, Karina, Andrea en feestkonijn Walter te popelen voor hun 11km. Geen macadam, puur bos maar met wat vraagtekens of afstand wel juist was. Maar geen gezeur, het is trail dus iedereen puft lang genoeg. Elena komt fluitend de laatste helling af. Iets daarvoor etaleert jarige Walter zijn souplesse, maar nog daarvoor zitten de “Loch Ness” dames Karina en Andrea. “They did it”.

En als iedereen binnnen is zonder valpartijen en verstuikte enkels doemen de helikopters op in de lucht. Ah ja…tis Kuurne-Brussel-Kuurne…de wielergekte is ook terug van start.